परदेशी मुस्कान: मन्दाक्रान्त छन्द – परशुराम भट्ट
बिर्सूँ भन्छु, विवश मुटु यो, बर्सिन्छन् आँसुधारा सम्झूँ कस्तो, मखमली थुँगा, प्यारो त्यो देश सारा आमा बुबा, नयन भरिका, तस्बिरै सामु आउँछहाँसोभित्रै, कति छ छटपटी, यो मनै आत्तिहाल्छ । धूपी सल्ला, अनि पिरतीका, ती थुम्का बेंसी पाखा रङ्गीचङ्गी, सहर गल्लीका,...


