विश्व कपलाइ एक उपहार – गोल

यो डल्लो, गोलो भकुण्डो कसले बनायो?
नाम छैन उसको, तर कस्तो बुद्धि र तागत खन्यायो!

संसारभरि फैलिएको छ यसको साम्राज्य,
एउटै गोलोले हल्लाइदिन्छ सिंगो विश्व आज।

एउटा मैदान, केही रेखा र एउटा जाली,
त्यहीभित्र कैद छन् हजारौँ आँखाका सपनाहरू खाली।

हाँसो र आँसु दुवै मिसिएको यो गोलो,
आज यसैले ढाकेको छ सारा संसार सोलोमोलो।

एउटै शब्द, दुई अक्षरको, तर अर्थ अपार,
कसैले गोल गरिदियो, भयो जयजयकार।
कसैले गोल खायो, भयो हाहाकार,
यही खेलमा लुकेको छ जीवनको सार।

कति ज्यान दौडन्छन्, कति पटक पछारिन्छन्,
तर जितको आशामा फेरि उठेर अघि बढ्छन्।

गोल हेर्दा आँखामा खुसी छाउँछ अपार,
यो डल्लोमा रहेछ साँच्चै जादुको संसार।

म दंग छु, म छक्क छु, उमंगले भरिएको,
उड्दैछ यो गोलो, विश्वभरि फैलिएको।

सबैले आफ्नाले गोल गरिदिएको हेर्न चाहन्छन्,
मायाले संसारलाई एउटै डोरीमा बेर्न चाहन्छन्।

घुँडा, मुन्टो र छातीले खेलाडीहरू कुद्छन्,
जहाँ बल पुग्छ, त्यहाँ गोलकिपर दौडिन्छ।

पृथ्वीकै आकारको यो गोलो डल्लो,
यसकै तागतले त सारा संसार हल्लियो।

— ईश्वरी भट्ट