३ जना जो सबेरै उठ्ने गर्छन्: आमा, मजबुरी र बाध्यता – दामोदर भट्ट, सीईओ, मिडिया ठाँटी प्रा. लि.
लेखक – दामोदर भट्ट
सीईओ, मिडिया ठाँटी प्रा. लि.
सकभर बिहान पाँच बज्नुअघि नै घण्टी बज्छ—कसैको मोबाइलमा होइन, जीवनका कठोर वास्तविकतामा। संसारका सबै मानिस बिहान एकै कारणले उठ्दैनन्। कसैले सपना पूरा गर्न उठ्छ, कसैले जिन्दगीसँग लड्न। तर तीमध्ये तीन पात्रहरू यस्ता छन्, जसलाई कुनै अलार्म चाहिँदैन—आमा, मजबुरी र बाध्यता।
१. आमा: सबैभन्दा पुरानो घडी
आमा कहिल्यै ढिला उठ्दिनन्।
थाकेको शरीर, निदाउन नपाएको मन—तर बिहानको पहिलो किरणभन्दा अघि नै उठ्छिन्।
उनको कपालमा बाक्लो रात बाँकी हुन्छ, तर हातमा बिहानको काम सुरु भइसकेको हुन्छ।
केहीका लागि बिहान आरामको घडी हो,
तर आमाका लागि परिवार जोगाउने ड्युटीको सुरुवात।
उनले यसरी उठ्छिन्,
जसरी सूर्योदय आफैंले उठ्छ—
अनिवार्य, अविराम र प्रेमले भरिपूर्ण।
२. मजबुरी: जसको निद्रा कहिल्यै गहिरो हुँदैन
कसैको जीवनमा पैसाभन्दा भारी कुनै बोझ हुन्छ भने त्यो हो—मजबुरी।
र मजबुरी पनि बिहानै उठ्छ।
कसैलाई बिहान ४ बजेसम्मै शहरको बस पकड्नुपर्छ,
कसैलाई खेतमा पानी लगाउन उमेर भन्दा पहिले उठ्नुपर्छ।
कसैले परिवारको ऋण तिर्न दिन–रात एक पारिरहेको हुन्छ।
मजबुरीले सिकाएको हुन्छ—
“नउठ्ने विकल्प छैन।”
त्यसैले ऊ सधैं सबेरै उठ्छ।
३. बाध्यता: चाहेर होइन, परिस्थितिले उठाइदिन्छ
जीवनले कहिले यस्तो समय ल्याउँछ,
जहाँ उठ्नु चाहेर होइन, उठ्नैपर्ने बाध्यता हुन्छ।
बेरोजगारको बिहान चाँडो हुन्छ—
उसलाई काम खोज्न धाउनुपर्छ।
विद्यार्थीको बिहान चाँडो हुन्छ—
किताबले बोलाइरहेको हुन्छ।
विदेशिनेको बिहान चाँडो हुन्छ—
दुःख बटुल्न त्यहाँ समयलाई बादलले पनि रोक्दैन।
बाध्यता भनेको त्यो हात हो,
जो निद्राको पर्दा खोलिदिन्छ—
चाहे मन तयार होस् वा नहोस्।
सबेरै उठ्नेहरूको कथा कहिल्यै सजिलो हुँदैन
तीन जना सधैं हामीभन्दा अघि उठ्छन्—
आमा, मजबुरी र बाध्यता।
आमाले प्रेमले उठ्छिन्,
मजबुरीले पीडाले उठ्छ,
बाध्यताले परिस्थितिले उठाउँछ।
यदि तपाईं यीमध्ये कुनैका कारण सबेरै उठ्नुहुन्छ भने—
तपाईंको जिन्दगी कथा मात्र होइन,
एक प्रेरणादायी सङ्घर्ष हो।



प्रतिकृया दिनुहोस्