‘मन्त्री खरेलको पहल—यसरी पत्रकार सुरेश रजक बने राष्ट्रिय सहिद’

काठमाडौँ, २५ मङ्सिर ।

देशलाई झक्झक्याउने त्रासदी, सात महिनासम्मको पीडा, अनि अन्ततः—पत्रकार सुरेश रजक सहिद घोषित।
राष्ट्रले आज एउटा सत्य सुनेको छ—सत्य बोल्न कलम उठाउनेहरू कहिल्यै मर्दैनन्, उनीहरू सहिद बन्छन्।

त्यो बिहान… जसले इतिहास बनायो

२०७८ चैत १५—चन्द्रागिरीस्थित घरमा बिहानीदेखि नै भोजको चहल–पहल।
तर एभिन्यूज टेलिभिजनका भिडियो पत्रकार सुरेश रजक भने आफ्नो कर्तव्यतिर।

श्रीमती सुजनलाई बिदाइ गर्दै उनले भनेका शब्द आज हजारौँलाई बिलौना बनाइरहेका छन्—

“आन्दोलनको फोटो–भिडियो खिचेर चाँडै फर्किन्छु।”

सुजनले भनेकी थिइन्—

“अगाडि–अगाडि नजानु है…”

तर यो संवाद नै उनीहरूको अन्तिम बिदाइ बन्न पुग्यो।

उग्र प्रदर्शन, आगलागी र पत्रकारको अन्तिम संघर्ष

तीनकुनेमा राजतन्त्र समर्थकहरूको प्रदर्शन उग्र हुँदै जाँदा सुरेश अनि उनका दाइ दिनेश दुवै दृश्य कैद गर्न व्यस्त थिए।
झडपपछि प्रदर्शनकारीले एक घरमा आगो लगाए—भित्र कोही छ कि छैन, कसैलाई पत्तो थिएन।

दिनेश भन्छन्—

“म बाहिरबाटै भिडियो खिच्दै थिएँ, सुरेश त्यही घरभित्र अड्किएका रहेछन् भन्ने थाहा नै पाएन।”

पहिलो दमकलले आगो निभाउन सकेन।
जब दोश्रो दमकल आयो, तब मात्र बुझियो—
न्यूज क्यामेरासँग सधैँ सँगै लड्ने सुरेश, आफ्नो कर्तव्यकै बीचमा आगोले बाँधिएको घरभित्र अन्तिम श्वास लिइसकेका रहेछन्।

सरकारको निर्णय: सुरेश रजक — राष्ट्रका सहिद

यस मङ्सिर २२ गते बसेको मन्त्रिपरिषद्को बैठकले पत्रकार सुरेश रजकलाई सहिद घोषणा गर्‍यो।
रजक परिवार सात महिनादेखि खोजिरहेको न्याय—अन्ततः सम्भव बन्यो एक व्यक्तिको विशेष पहलबाट।

मन्त्री जगदीश खरेल — न्याय दिलाउने प्रमुख शक्ति

परिवारजनहरू भन्छन्—

“सहिद घोषणा मन्त्री खरेलको पहलले सम्भव भयो।”

सुजन मगिया भन्छिन्—

“अब लाग्छ—सुरेशलाई न्याय मिल्यो। मन्त्रीज्यू र सरकारले हाम्रो पीडा सुने।”

गत सरकारबाट अन्तहीन आश्वासन मात्र पाउँदा निराश भएका परिवारलाई अहिलेको सरकारको निर्णयले फेरि आशा जगाएको छ।

मन्त्रिपरिषदसम्मको यात्रा—मन्त्री खरेलको निरन्तर दौडधूप

सञ्चारमन्त्री खरेलले—

• गृह मन्त्रालयसँग लगातार समन्वय

• प्रधानमन्त्री तथा मन्त्रीहरूसँग विषयको तथ्यसहित प्रस्तुतीकरण

• सहिद घोषणाको कागजी प्रक्रिया अघि बढाउन निरन्तर पहल

मात्र त्यही होइन—
पहिल्यै उनले सुरेशकी श्रीमती सुजनलाई सुरक्षण मुद्रण केन्द्रमा कम्प्युटर अपरेटरको जागिर समेत मिलाइसकेका थिए।
परिवारले मागेको छानबिन समिति गठन र दोषीमाथि कारबाहीका विषयमा पनि मन्त्री लगातार सक्रिय छन्।

परिवारको भावुक प्रतिक्रिया

पुरुषोत्तम मगिया भन्छन्—

“सुरेश पत्रकारिताका क्रममा ज्यान गुमाए। मन्त्रीज्यूले गम्भीरता देखाएर सहिद घोषणा गर्नुभयो—यो न्याय हो।”

दाइ दिनेशसहित सबै आफन्तले सरकारले लिएको निर्णय र मन्त्री खरेलको पहलकदमीप्रति गहिरो कृतज्ञता व्यक्त गरेका छन्।

पत्रकार सुरेश रजक—समाचार खिच्दै प्राण गुमाएका, तर राष्ट्रले अमर बनाएको नाम

त्यो आगलागीमा बुझेका थिए—मानिस,
आज राष्ट्रले उठाएको छ—सहिद।
त्यो पनि एउटा क्यामेरा बोकेर सत्य खोज्ने पत्रकार—सुरेश रजक।